O co w niej chodzi?

Rozłożenie przepisu na części pierwsze.

 

KLAUZULA PRZECIWKO UNIKANIU OPODATKOWANIA:

Art. 119a § 1 Ordynacji Podatkowej:

Czynność dokonana przede wszystkim w celu osiągnięcia korzyści podatkowej, sprzecznej w danych okolicznościach z przedmiotem i celem przepisu ustawy podatkowej, nie skutkuje osiągnięciem korzyści podatkowej, jeżeli sposób działania był sztuczny (unikanie opodatkowania).

 

Wyjaśniam jak rozumieć ów przepis:

 

Czynność – to też zespół powiązanych ze sobą czynności, dokonanych przez te same bądź różne podmioty.

W celu – czynność uznana jest za podjętą przede wszystkim w celu osiągnięcia korzyści podatkowej, gdyż pozostałe cele ekonomiczne lub gospodarcze czynności (np. fakt zapłaty za jakąś rzecz, w ramach czynności jaką jest opłacenie faktury) – wskazane przez podatnika – należy uznać za faktycznie mało istotne.

Korzyść podatkowa – korzyścią podatkową, w rozumieniu tychże przepisów, jest:

  1. niepowstanie, odsunięcie w czasie, obniżenie wysokości zobowiązania podatkowego,
  2. powstanie lub zawyżenie straty podatkowej,
  3. powstanie nadpłaty lub prawa do zwrotu podatku albo podwyższenie kwoty nadpłaty lub zwrotu podatku.

Nie skutkuje – w przypadku stwierdzenia unikania opodatkowania, skutki podatkowe czynności określa się na podstawie takiego stanu rzeczy, jaki mógłby zaistnieć, gdyby dokonano czynności odpowiedniej.

Czynność odpowiednia, to taka, którą podmiot:

  1. mógłby w danych okolicznościach dokonać,
  2. jeżeli działałby rozsądnie i
  3. kierował się zgodnymi z prawem celami, (innymi niż osiągnięcie korzyści podatkowej sprzecznej z przedmiotem i celem przepisu ustawy podatkowej)

W toku postępowania strona może wskazać ową czynność odpowiednią.

Jeżeli osiągnięcie korzyści podatkowej jest jedynym celem dokonania czynności (sztucznej i sprzecznej z przedmiotem i celem ustawy podatkowej), skutki podatkowe określa się na podstawie takiego stanu rzeczy, jaki zaistniałby, gdyby nie dokonano tej czynności.

Sztuczny – sposób działania uznaje się za sztuczny, jeżeli na podstawie istniejących okoliczności należy przyjąć, że nie zostałby zastosowany przez podmiot:

  • działający rozsądnie i
  • kierujący się zgodnymi z prawem, celami innymi, niż osiągnięcie korzyści podatkowej (oczywiście sprzecznej z przedmiotem i celem przepisu ustawy podatkowej).

Przy ocenie, należy wziąć pod uwagę w szczególności występowanie:

  1. nieuzasadnionego dzielenia operacji lub
  2. angażowania podmiotów pośredniczących mimo braku uzasadnienia ekonomicznego lub gospodarczego, lub
  3. elementów prowadzących do uzyskania stanu identycznego lub zbliżonego do stanu istniejącego przed dokonaniem czynności, lub
  4. elementów wzajemnie się kompensujących lub znoszących, lub
  5. ryzyka ekonomicznego lub gospodarczego przewyższającego spodziewane korzyści inne niż podatkowe w takim stopniu, że należy uznać, że działający rozsądnie podmiot nie wybrałby tego sposobu działania.

————————–

Klauzuli nie stosuje się:

  1. jeżeli korzyść podatkowa nie przekracza 100,000 zł.
  2. do podmiotu, który uzyskał opinię zabezpieczającą (http://ksiegowosc.infor.pl/wiadomos… )
  3. do podmiotu, którego wniosek o opinię zabezpieczającą nie został załatwiony w terminie – do dnia doręczenia zmiany opinii zabezpieczającej
  4. do VAT oraz opłat i niepodatkowych należności budżetowych,
  5. jeżeli zastosowanie innych przepisów prawa podatkowego pozwala na przeciwdziałanie unikaniu opodatkowania.

Do interpretacji klauzul „limitation of benefits” z umów o unikaniu podwójnego opodatkowania, przepisy tej klauzuli stosuje się odpowiednio. Klauzule limitation of benefits (tzw. klauzule ograniczenia korzyści) – w uproszczeniu zawierają postanowienia, które pozbawiają dany podmiot, będący rezydentem jednego z państw – stron umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania – korzyści podatkowych wynikających z umowy, w sytuacji gdy nie jest on tzw. osobą kwalifikowaną (qualified person). Szczegółowe przepisy poszczególnych umów zawierają definicję osób kwalifikowanych.

Oprócz tego, że wprowadzono klauzulę o unikaniu opodatkowania, pamiętać należy, iż obowiązuje w prawie ZASADA DOMNIEMANIA NIEWINNOŚCI.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *